Κυριακή, 8 Σεπτεμβρίου 2013

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΝΑ ΠΗΔΙΟΥΝΤΑΙ: ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΣ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ, ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑΤΑ, ΕΠΕΥΦΗΜΙΕΣ (1)





Συγκεντρώσαμε τα πράγματά μας και περπατήσαμε κατά μήκος της παραλίας μέχρι που φθάσαμε σε αυτό το μικρό τμήμα με μερικές εκατοντάδες ανθρώπους στριμωγμένους, ξαπλωμένοι πολύ κοντά σε ζευγάρια ή ομάδες με ασυνόδευτους άνδρες και γυναίκες ανάμεσά τους. Πίσω τους, στην άκρη των αμμόλοφων που όριζαν εκείνο το μέρος της παραλίας υπήρχαν σχεδόν 80 ή 100 τύποι που παρακολουθούσαν καθισμένοι.

Καθώς πλησιάζαμε, είδα ένα χέρι να μας κάνει νόημα από κάπου στο κέντρο των ζευγαριών. «Δες, είναι ο
Gunter και η Christa που συναντήσαμε χθες», είπα στη Mandy. «Πάμε στην παρέα τους;».

«Σίγουρα», ήταν η απάντησή της. «Κρίνοντας απ’ ό,τι συμβαίνει εδώ, θα είναι διασκεδαστικό», είπε δείχνοντας προς τη μεριά ενός ζευγαριού στα δεξιά μας.

Ακολούθησα τη ματιά της
Mandy και είδα ότι ο τύπος είχα βάλει τέσσερα δάχτυλα στο μουνί της συντρόφου του και αυτή είχε μια περίεργη έκφραση στο πρόσωπό της. Κανείς από τους δύο δεν ενδιαφερόταν αν υπήρχαν άνθρωποι γύρω τους. «Κοίτα εκεί», είπε η Mandy και ακολουθώντας τη ματιά της σε ένσν τύπο του οποίου η σύντροφος, ξαπλωμένη απέναντί του είχε πάρει το καυλί του στο στόμα της.

«Ήρθατε πάνω στην ώρα καθώς η παραλία προθερμαίνεται», είπε ο
Gunter, όταν είχαμε ανοίξει διάδρομο μέσα από τα σχεδόν στριμωγμένα σώματα στο σημείο που βρισκόταν αυτός και η Christa.

«Δεν υπάρχει πολύ χώρος εδώ», είπα.

«Αυτή είναι η ιδέα», απάντησε η
Christa. «Όσο περισσότεροι τόσο καλύτερα», νομίζω ότι λέτε στα Αγγλικά. Καθήστε δίπλα μας».

Αυτή και ο
Gunter μετακινήθηκαν ελαφρά προς τη μια πλευρά, κάνοντας χώρο για τουλάχιστο μια πετσέτα μεταξύ τους και το επόμενο ζευγάρι γυμνών σωμάτων. Στριμωχτήκαμε όλοι σε τρεις πετσέτες, που σημαίνει ότι υπήρχε πολύ φυσική επαφή.

«Η αστυνομία φεύγει γύρω στις 5.30μμ» είπε ο
Gunter. «Οπότε περίπου αυτήν την ώρα οι άνθρωποι αρχίζουν να παίζουν».


«Αστυνομία», ρώτησα.

«Ναι», απάντησε, δείχνοντας μια φορητή καμπίνα σε τσιμεντένια βάση στην άκρη των αμμόλοφων που βρίσκονται πέρα από αυτό το τμήμα της παραλίας.  Βρίσκονται εδώ για ασφάλεια, βέβαια, και επίσης προσπαθούν να σταματήσουν οποιαδήποτε πραγματικά ακραία σεξουαλική δραστηριότητα. Δεν θέλουν το μέρος να αποκτήσει κακό όνομα, καταλαβαίνεις. Είναι πολύ αυστηροί τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, όταν παραθερίζουν οικογένειες με παιδιά, αλλ΄αυτήν την εποχή του χρόνου υπάρχουν μόνο ενήλικες, δεν ανησυχούν τόσο πολύ για το ευκαιριακό τσιμπούκι όσο η κατάσταση βρίσκεται υπό έλεγχο. Τέλος πάντων, αυτή την ώρα τελειώνει η βάρδιά τους οπότε θα δείτε γρήγορα κάποια δραστηριότητα».

Όσο ο
Gunter μιλούσε, πρόσεξα ότι η γυναίκα που ήταν ξαπλωμένη περίπου 16 εκατοστά από τη δεξιά πλευρά μου δεχόταν χάδια στο μουνί της από τον τύπο από την άλλη πλευρά της . Υποθέτω ότι  πρέpει να είναι φίλοι.

Έμαθα από τον
Gunter ότι οι Γερμανοί ονομάζουν αυτό το τμήμα της παραλίας «η παραλία των μικρών γουρουνιών» και με βεβαίωσε ότι είναι γνωστή μεταξύ των οπαδών ανταλλαγής συντρόφων σε όλη την Ευρώπη.

«Οι επιδειξιομανείς ευχαριστιούνται γιατί μπορούν να κάνουν την πράξη τους μπροστά στους άλλους και οι ηδονοβλεψίες επίσης γιατί κανένας δεν νοιάζεται αν τον παρακολουθούν. Έτσι όλοι είναι ευτυχισμένοι», είπε ο
Gunter.

O nordicus55 σχολιάζει:
Το ζευγάρι των Βρετανών πήγε Σεπτέμβριο που υποθετικά η προσέλευση των παραθεριστών στην παραλία είναι περιορισμένη. Όμως το 2007 ήταν η χρονιά με τις πρώτες αψιμαχίες στο
Cap dAgde, τη διαμάχη μεταξύ παραδοσιακών γυμνιστών και ηδονιστών και ο πρώτος εμπρησμός κέντρου διασκέδασης από αόρατες μυστικές δυνάμεις.

Ο καλός γυμνοκράτης-ηδονιστής με τη σύντροφό του πηγαίνει τουλάχιστο δύο ωρες πριν από την έναρξη των παραστάσεων να εξασφαλίσει καλή θέση κοντά στο φράχτη με θέα προς το κέντρο της παραλίας. Εδώ χρειάζεται να έχεις πραγματικά μέσο για την εύρεση καλής θέσης, εκτός εάν το ζευγάρι που έπαιξες μαζί του το περασμένο βράδυ σε φωνάξει κοντά του. Μεγάλη υπόθεση το χθεσινοβραδινό πήδημα!

Ο ένας πάνω στον άλλον κυριολεκτικά, οπότε δεν κάνει εντύπωση η φυσική επαφή με αγνώστους και το παιχνίδι αρχίζει. Χάδια, τριψίματα, δάχτυλα στο μουνί και στον πρωκτό, βυζομαλακία είναι στην ημερήσια διάταξη. Πήδημαι όμως με τη στενή έννοια του όρου μόνο μετά την αποχώρηση της αστυνομίας.

Η αστυνομία παρακολουθεί μάλλον με κυάλια και επαναφέρει στην τάξη όσους παρεκτρέπονται ή πηγαίνουν στους αμμόλοφους. Το παιχνίδι στην παραλία δεν δίνει κακό όνομα στο κέντρο παραθερισμού, αντιθέτως το διαφημίζει στα πέρατα του κόσμου. Ο «Κόλπος των Χοίρων» είναι διάσημος και δεν διαφέρει σε τίποτε από άλλες παραλίες γυμνών κολυμβητών που παρατηρούνται παρόμοια φαινόμενα ακόλαστων πράξεων (Βαλεαρίδες, Κανάρια νησιά, Καραϊβική). Το σεξουαλικό παιχνίδι μεταξύ συναινούντων ενήλικων είναι μια υγιής αντίδραση φυσιολογικών ανθρώπων που εκπληρώνουν όνειρο ζωής να έρθουν στην πιο γαμάτη παραλλία του κόσμου. Η αναζήτηση νέων σεξουαλικών συντρόφων και μέσα απ΄ αυτούς η ικανοποίηση του πάθους τους είναι σεβαστή. Αυτοί που κατηγορούν το κέντρο για εκφυλισμό και ακολασία μάλλον αγνοούν τι συμβαίνει στην καθημερινή ζωή.

Για τους περισσότερους ηδονιστές η απόλυτη ηδονή βρίσκεται στη σωματική επαφή με τον/τη σύντροφό του. Η επαφή αυτή είναι απαραίτητη για την ανανέωση της σχέσης τους. Ο άνδρας βάζει τα δάχτυλά του στο μουνί της γυναίκας και εκείνη παίζει το καυλί του μέχρι να τελειώσουν και οι δυο μαζί. Τώρα για τα άλλα πηγαίνουν στους αμμόλοφους όπου γίνονται ομαδικά πηδήματα δεκάδων ανθρώπων κάθε ηλικίας και κοινωνικής τάξης. Αφού πηδήσουν, πηδηχτούν, εκσπερματισουν όλοι μαζί με τις λερωμενες γυναίκες και τους ηδονοβλεψίες τρέχουν αλαφιασμένοι στη θάλασσα να πλυθούν, αλλά πέφτουν πάνω σε άλλα πηδήματα! Οπότε μπαίνουν στην παρέα και πάλι από την αρχή. Η θάλασσα ασπρίζει!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου